101 - احتجاج عمر بن عبدالعزیز خلیفة اموی در مورد علی ابن ابیطالب (ع):
یزید بن عمر بن مورق گوید كه من در شام بودم زمانی كه عمر بن عبدالزیز به مردم صله عطاء مینمود، من نیز به نزد او رفتم او گفت: از چه قبیله ای هستی؟ گفتم: از بنی هاشم. گفت: از كدام قبیلة بنی هاشم. گفتم: از پیروان و دوستان علی (ع) سپس دست خود را به سینه نهاد و گفت: بخدا قسم من نیز از دوستان علی (ع) هستم. سپس گفت: عده ای برای من حدیث نمودند كه از رسول خدا (ص) شنیدند كه فرمود: من كنت مولاه فهذا علی مولاه. سپس 60 دینار اضافی بر مبلغی كه به دیگران میداد، بابت محبت و ولایت امیرالمؤمنین بمن داد.
( حموینی در فرائد السمطین در باب 10 – حافظ جمال الدین زرندی در دُرَر السمطین – سهمودی در جواهر العقدین – ابوالفرج در الاغانی ج 8 ص 15 نقل كرده اند )

 

102 - رسول خدا (ص) فرمودند: من از برای ارشاد شما بسوی حق و حقیقت مزدی نمی خواهم، مگر آنكه حفظ كنید مقام مرا در اقارب و خویشان من و احترام نمائید آنان را و آنها عبارتند از: علی (ع) و فاطمه (س) و حسن (ع) و حسین (ع) و اولاد و ذریة آن هر دو می باشند.
( امام فخر رازی در تفسیر كبیرش ج 7 ص 405 در ذیل آیه مودّت از قول زمخشری صاحب كشّاف كواشكی در تفسیر خود موسوم به تبصره از قول ضحاك و عكرمه نقل كرده اند.)

 

103 - قال رسول الله (ص): انّ الله اخذ حبّك علی البشر و الثمر و البذر فما اجاب الی حبّك عذُب و طاب و مالم یجب خبث و مرَّ.
فرمودند: ای علی (ع) براستی كه خدای تعالی دوستی ترا به آدمیان و میوه جات و دانه گیاهان عرضه كرد، هر كدام دوستی ترا قبول كردند و پاكیزه شدند و هر كدام قبول نكردند پلید و تلخ گشتند.
(محب الدین طبری در الریاض النضره ج 2 ص 215)

 

104 - قال رسول الله (ص): یا علی انا وانت ابوا هذه الامه فمن عقنا فلعنه الله علیه.
فرمودند:ای علی من و تو دو پدراین امت هستیم. هر کس ما را نا فرمانی کند خدا او را لعنت کند.
( موصلی ابن حسنویه حنفی در "دُرّ " بحر المناقب ص87)

 

105 - قال رسول الله (ص): اُبَشّرُ یا علی انت و شیعتك فی الجنه.
فرمودند: ای علی تو و شیعیانت را بشارت میدهم كه در بهشت هستید.
( ذهبی در میزان الاعتدال ص 323 (

 

106 - قال رسول الله (ص): (یا علی) انّ شیعتك علی منابر من نورٍ مسرورون مبیّضهً و جوههم حَولی اشفع لهم فیكونون غداً فی الجنه جیرانی.
فرمودند: (ای علی) براستی شیعیان تو بر جایگاههایی از نور با چهره های درخشان خوشحال در گرد منند، آنها را شفاعت میكنم و فردای قیامت همسایگان من در بهشت هستند.
( نورالدین الهیتمی در مجمع الزوائد ج 9 ص 131)

 

107 - قال النّبی(ص): لا یقبل الله ایمان عبد الاّ بولایه علّی و البراء ه من اعدائه.
فرمودند: خدای تعالی ایمان بنده ای را قبول نمی كند مگر ولایت علی ( ع) و بیزاری از دشمنان او را داشته باشد.
( اخطب خوارزمی در مناقب ص 2

 

108 - قال النّبی (ص): لاتكذّبوا علیّاً فانّ من كذّب علیّاً متعمّدا فلیلج فی النّار.
فرمودند: علی ( ع) را تكذیب نكنید پس براستی هر كس علی ( ع) را عمداً تكذیب كند پس باید داخل آتش ( جهنم ) شود.
( اخطب خوارزمی در مناقب ص 76)

 

109 - قال رسول الله (ص): یا علی لوانّ احداً عَبَدالله حقً عبادته ثم شكّ فیك و اهل بیتك و هو افضل الناس كان فی النّار.
فرمودند: ای علی (ع) اگر فردی براستی خدا را بندگی كند چنانكه حق عبادت خدا را بجا آورد سپس در تو و اهل بیت تو شك كند اگر چه برترین مردم باشد در آتش (جهنم) است.
( كشفی ترمذی در المناقب المرتضویه ص 114)

 

110 - قال النّبی (ص): من استبدل بعلّی غیره هلك.
فرمودند:  كسی كه علی (ع) را با غیر او عوض كند از بین میرود .
(موصلی ابن حسنویه در درّ بحر المناقب ص  124 )

 

112 - قال النّبی (ص): من لم یقل علّیٌ خیر الناس فقد كفر.
فرمودند: هر كس نگوید علی (ع) بهترین مردم است كافرشده است.
( رستم خان بدخشی در مفتاح النجاه ص 49)

 

113 - قال رسول الله (ص) من نازع علّیاً فی الخلافه بعدی فهو كافر قد حارب الله و رسوله.
فرمودند: هر كس با علی (ع) در امر خلافت ( جانشینی ) بعد از من خصومت نماید كافر است و با خدای متعال و رسول خدا جنگیده است.
( موصلی ابن حسنویه در درّ بحر المناقب ص 44)

 

114 - قال النّبی (ص): یحشر الشّاكُّ فی علّی من قبره فی عنقه طوق من نار فیه ثلاث مأه شعبه علی كلّ شعبه شیطان یكلح وجهه و یتفلُ فی وجهه حتّی یوقف موقف الحساب.
فرمودند: هر كس در علی (ع) شك كند از قبرش محشور میشود در حالیكه در گردنش طوقی از آتش است كه آن طوق آتش سیصد شاخه میشود كه بر سر هر شاخه شیطانی است كه بر روی او ترشروئی می كنند و آب دهان می افكنند تا اینكه در جایگاه حساب بایستد.
( ابوعبدالله شافعی در مناقب علی بن ابیطالب ص 18 )

 

115 - قال رسول الله (ص): یا علی اول من یدخل الجنه محبّك و اول من یدخل النار مبغضك.
رسول خدا (ص) فرمودند: ای علی اول كسی كه داخل بهشت میشود دوست توست و اولین كسی كه وارد جهنم میشود دشمن توست.

 

116- ابن عباس نقل می کند که پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
لواجتمع الناس علی حب علی بن ابیطالب لما خلق الله عز و جل النار.
اگر تمامی مردم بر دوستی علی (ع) جمع می شدند، خداوند آتش جهنم را خلق نمی کرد.
( خوارزمی درمناقب ص39 ودرمقتل الحسین ج1ص38 نقل نموده صفوری درنزهةالمجالس ج2 ص168  فردوس الاخبار (

 

117- عمر نقل می کند که پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
حُبّ علی بن ابیطالب براءة من النار.
دوستی علی (ع) موجب رهائی از آتش است.
( نزل السائرین )

 

118- معاذ بن جبل نقل می کند که پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
حُب علیّ حسنة لا یضرمعها سیئة و بغضه سیئة لا ینفع معها حسنة.
دوستی علی، حسنه ای است که هیچ گناه و سیئه با وجود آن زیان ندارد و خصومت و کینه نسبت به علی از سیئات و گناهانی است که هیچ حسنه و عمل صالحی با آن فایده ای ندارد.
(خوارزمی در مناقب ص45 و نزهةالمجالس ج2 ص168 _ امام احمد بن حنبل در مُسند _ سلیمان قندوزی در ینابیع الموده باب42 و 56 ص180 _ طبری در ذخائر العقبی حدیث59 _ ابن عساکر در تاریخ خود ج4 ص159 نقل کرده اند)

 

119- ابن عباس نقل می کند که پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
حُب علی بن ابیطالب یأکل الذنوب کما تأکل النار الحطب.
دوستی علی همانند آتش که هیزم را می خورد، گناهان را از بین می برد.
(فردوس الاخبار _ نزل السائرین _ وسیلةالمتعبدین )

 

120- ام سلمه از قول رسول خدا (ص) نقل می کند که فرمودند:
علی و شیعته هم الفائزون یوم القیامة.
علی و شیعیانش، رستگاران روز قیامت هستند.
(ابراهیم محمد حموینی در فرائد السمطین ج1 باب1 - مناوی در پاورقی کنوزالحقایق ج2 ص21 - سیوطی درجامع الصغیر و کتاب مناقب ص66 با اضافاتی نقل کرده اند - سبط ابن جوزی در تذکرة خواص الائمه ص31 )

 

121- ابی طفیل نقل می کند که پیامبر اکرم (ص) نماز صبح را خواندند و رو به  مردم کرده فرمودند:

مالی لا اری علی بن ابیطالب؟ ما فی السماء و لا فی الارض مؤمن الا و هو یُحب علی بن ابیطالب حُبه فرض و بغضه کفر.
چرا علی بن ابیطالب بین شما نیست؟ ای مردم هیچ مؤمنی را از انسانها و فرشتگان در زمین و آسمان نمی بپبنم مگر آن که دوستی علی بن ابیطالب را در دل دارد. دوستی او واجب و دشمنی او کفر است.
( گنجی شافعی در کفایةالطالب ص23)

 

122- ابن عباس از پیامبر اکرم (ص) نقل کرده که ایشان نگاهی به علی (ع) انداختند و فرمودند:
انت سید فی الدنیا و سید فی الاخرة فمن احبک فقد احبنی و حبیبی حبیب الله و من ابغضک فقد ابغضنی و مبغضی مبغض الله فالویل لمن ابغضک بعدی.
ای علی تو آقای دنیا و آخرت هستی، هر کس تو را دوست بدارد مرا دوست داشته است، و دوست دارنده من محب خداست و هر کس کینه تو را داشته باشد دشمن من است و دشمن من دشمن خداست و کیفری سخت در انتظار کسی است که پس از من با تو کینه و دشمنی ورزد.
( ابن کثیر در البدایة و النهایة ج7 ص355 - حاکم نیشابوری در مستدرک الصحیحین ج3 ص128 )

 

123- امام حسین (ع) نقل می کند که پیامبر اکرم (ص) فرمودند: بزرگ عرب، یعنی علی بن ابیطالب را اطلاع دهید تا پیش من بیاید. عایشه گفت ای رسول خدا (ص) مگر تو بزرگ عرب نیستی؟ فرمودند:
انا سید ولد آدم و علی سید العرب. من بزرگ بنی آدم هستم و علی بزرگ عرب است. وقتی علی آمد پیامبر اکرم(ص) کسی را دنبال گروه انصار فرستاد آنها آمدند، آنگاه رو به انصار کرده فرمودند:
یا معشر الانصار الا ادلکم علی ما ان تمسکتم به لن تضلوا بعدی ابدا.
ای گروه انصار کسی را به شما معرفی می کنم که تا وقتی به اطاعت او گردن بنهید هرگز گمراه نشوید؟ گفتند بله یا رسول خدا، فرمودند:
هذا علی فاحبوه بحبی و اکرموه بکرامتی فان جبرائیل امرنی بالذی قلت لکم عن الله عز و جل.
او همان علی بن ابیطالب است، او را به دلیل دوستی و گرامیداشت من دوست بدارید و گرامی بشمارید که این مطلب را جبرئیل از جانب خدا به من دستور داده است که به شما ابلاغ کنم.
( ابو نعیم درحلیة الاولیاء ج1 ص63  خوارزمی در مقتل الحسین ج1 ص41 _ کفایةالطالب ص91 _ ابن حجردرالصواعق المعرقه ص75  ذخائر العقبی ص70 از امام حسن نقل نموده اند.)

 

124- ابن عباس نقل می کند که پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
اذا کان یوم القیمة یقعد علی بن ابیطالب علی الفردوس و هو جبل قد علا علی الجنة وفوقه عرش رب العالمین و من سفحه تنفجر انهار الجنة و تتفرق فی الجنة و هو جالس علی کرسی من نور یجری بین یدیه التسلیم لا یجوز احد علی الصراط الا و معه براءة بولایته و ولایة اهل بیته یشرف علی الحنة فیدخل محبیه الجنة و یدخل مبغضیه النار.
در روز قیامت علی بن ابیطالب بالای فردوس می نشیند و فردوس کوهی بلند در بهشت است و بالای آن عرش پروردگار قرار داشته و از دامنه هایش شهرهائی جاری است که در بهشت روان می گردد و علی (ع) بر جیگاهی از نور نشسته است و چشمه تسنیم از بربر او می جوشد، کسی نمی تواند از پل صراط عبور کند مگر آنکه ولایت او و خاندانش را داشته باشد. علی (ع) بر بهشت مشرف می شود پس دوستدارانش را به بهشت و دشمنانش را به جهنم وارد می کند.
(ابراهیم محمد حموینی در فرائد المسطین ج1 باب52 _ خوارزمی در مقتل الحسین ج1 ص39 و در مناقب ص 223 از مجاهد نقل نموده)

 

125- پیامبراکرم(ص) دست امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را گرفتند و فرمودند:
مَن احبنی و احبّ هذین و احب ابا هما واُمَهُما کان معی فی درجتی یوم القیامة.
هرکس مرا و این دو نفر و پدر و مادر آن دو را دوست داشته باشد در روز قیامت با من در یک درجه قرار دارد.
( کفایة الطالب، گنجی شافعی ص26 _ احمد بن حنبل در مسند _ وسیلة المتعبدین) 

 

126- عبدالله بن مسعود نقل می کند که علی بن ابیطالب (ع) در خانه ام السلمه نزد پیامبر اکرم(ص) فرمودند: ای ام سلمه آیا تو این مرد را میشناسی؟ عرض کرد: آری، فرمودند:
هو اخی سَجیتهُ سَجیتی و لحمُهُ من لحمی و دمُهُ من دمی و هو عیبة علمی و اسمعی و اشهدی هو قاتل الناکثین و المارقین من بعدی و اسمعی و اشهدی لو ان عبداً عبدالله الف عام بین الرکن و المقام ثم لقی الله مبغضاً لعلی کبهّ الله علی منخریه فی نار جهنم.
او برادر من است، سجایای اخلاقی او مثل من و گوشت و خونش از گوشت و خون من است و او گنجینه علم من است. خوب گوش کن و شاهد باش و شهادت بده که او بعد از من قاسطین و مارقین و ناکثین را می کشد. گوش کن و شاهد باش اگر کسی هزار سا ل، خدا را بین رکن و مقام ( در مسجد الحرام ) عبادت کند ولی با کینه علی به ملاقات با خدا بشتابد، خداوند او را با صورت به آتش می افکند.
( حموینی فرائد السمطین ج1 باب27 _ گنجی شافعی در کفایةالطالب ص70 _ خطیب خوارزمی در مناقب ص 118 نقل کرده اند)

 

127- ابو سعید خدری نقل می کند که پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
ان لله عموداً تحت العرش یضیء لاهل الجنة کما تضیء الشمس لاهل الدنیا لایناله الا علی و محبوه.
در زیر عرش خدا ستونی از نور است که مثل خورشید بر اهل بهشت می تابد و کسی جز علی و دوستدارانش از آن برخوردار نمی شوند و به آن نور نمیرسند.
( ابن مردویه در مناقب)

 

128- ابوهریره روایت میکند که پیامبر اکرم(ص)بعد ازادای نماز صبح فرمودند: آیا می خواهید بدانید که جبرئیل برای چه مطلبی نازل شد؟ او نازل شد که بگوید:
یا محمد ان الله غرس قضیبا فی الجنة، ثلثه من یاقوتة حمراء و ثلثه من زبرجد خضراء و ثلثه من لؤلؤءة رطبة و ضرب علیه طاقات جعل بین الطاقات غرفاً و جعل فی کل غرفة شجرة حملها الحور العین و اجری علیه عین السلام.
خداوند در بهشت شا خه ای را غرس کرده است که یک سوم آن از یاقوت سرخ و بخش دیگر از زبرجد سبز و بخش سوم آن از لؤلؤ تازه می باشد. بر آن شاخه غرفه هائی بنا شده و خداوند در آن غرفه ها، به عنوان میوه های آن درخت حورالعین قرار داده است و از کنار آن چشمه سلام جاری است.
ومن احب ان یتمسک بذلک الغضن فلیتمسک بحُب علی بن ابیطالب.
کسیکه میخواهد به این شاخه متمسک شود باید به دوستی علی بن ابیطالب متمسک  وچسبیده باشد.
( گنجی شافعی در کفایة الطالب ص138 _ خواجه کلان قندوزی در ینابیع المودة ص126 _ سبط ابن جوزی در تذکرةالخواص الائمه ص38 _ ابن مغازلی مالکی در مناقب _ نزهةالمجالس ج2 ص168 نقل کرده اند.)

 

129- ابوبرزه نقل کرده که پیامبر اکرم(ص) فرمودند: خداوند درباره علی از من تعهد گرفت. گفتم خدایا آن را روشن فرما و مشخص کن. فرمود:گوش کن. عرض کردم:گوش میکنم. آنگاه فرمود:
ان علیا رایة الهدی و امام الاولیاء و نور من اطاعتی و هو الکلمة التی الزمتها المتقین من احبه احبنی و من ابغضه ابغضنی فبشره بذلک.
علی پرچم هدایت و پیشوای اولیاء و نور راه فرمانبرداران من بوده و او همان کلمه ای است که پرهیزکاران پیوسته با اویند دوستی و دشمنی با او، دوستی و دشمنی با من است، این مژده را به علی برسان.
وقتی آنرا به علی رساندم گفت:
یا رسول الله انا عبدالله و فی قبضته فان یعذبنی فبذنوبی و ان یتم الذی بشرتنی به فالله اولی بی.
ای رسول خدا من بنده خدا بوده در دست خدا هستم، اگر مرا کیفر دهد، بخاطر گناهانم است و اگر چنین نویدی را که بمن دادی درباره من بوقوع پیوندد و خدا خود سزاوارتر است بمن.
آنگاه گفتم:
اللهم اجّل قلبه و اجعل ربیعة الایمان.
خدایا قلب علی را روشن و نورانی بگردان و ایمان را فصل بهار او قرار ده.
آنگاه خداوند فرمود:این کار را درباره او انجام دادم. او تا بدان جا در نزد من بلند مرتبه است که:
انه سیخصه من البلاء بشیء لم یخص به احدا من اصحابی.
آزمایشاتی را به او اختصاص میدهم که هیچ یک از اصحاب من بدان آزمایش نشده است.
آنگاه عرض کردم: خدایا او برادر و همراه من است. خداوند فرمود:
ان هذا شیء قد سبق ( فی علی ) انه مبتلی و مبتلی به.
این نکته درباره علی نوشته شده است که او مورد ابتلا و آزمایش قرار گرفته و دیگران نیز به وسیله او ابتلا و آزمایش می شوند.
( ابو نعیم در حلیةالاولیاء ج1 ص66و67 نقل کرده است)

 

130- انس بن مالک نقل میکند که پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
خلق الله من نور وجه علی بن ابیطالب سبعین الف یستغفرون له و لمُحبیه یوم القیمة.
خداوند از نور روی علی(ع) هفتاد هزار ملک آفرید که برای او و دوستانش تا روز قیامت طلب آمرزش می کنند.
(خوارزمی در مناقب ص42 از انس بن مالک و در ص230 از عمر بن خطاب با کمی حذف آخر آن و در کتاب مقتل الحسین ج1 ص39 از انس بن مالک نقل نموده است )

_____________________________________________________________________________________

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه پانزدهم مرداد 1388    | توسط: شیعیان منتقم آل محمد    | طبقه بندی: حب و بغض،     | نظرات()