131- ابوذر نقل میکند که پیامبر اکرم (ص) فرمودند: یا اباذر،
علی اخی و صهری و عضدی و ان الله لا یقبل فریضة الا بحب علی بن ابیطالب، یا اباذر لما اسری بی الی السماء مررت بملک جالس علی سریر من نور و علی رأسه تاج من نور و احدی رحلیه فی المشرق و الاخری فی المغرب و بین یدیه لوح ینظر فیه والدنیا کلها بین عینیه و الخلق بین رکبیته و یده تبلغ المشرق و المغرب.
ای اباذر علی برادر و داماد و بازوی من است، بدرستیکه خداوند هیچ عبادتی را قبول نمی کند، مگر به دوستی علی. ای اباذر در شب معراج ملکی را در آسمان دیدم که بر تختی از نور جلوس کرده و تاجی از نور بر سر نهاده بود، یک پایش در شرق و پای دیگرش در غرب عالم بود و بر لوحی که در پیش رو داشت می نگریست و همه عالم در پیش چشم او قرار داشت و همه خلایق در پیش دو پای او به شرق و غرب عالم دسترسی داشت.
از جبرئیل پرسیدم این کیست؟ گفت: این عزرائیل است. جبرئیل پیش رفت و سلام کرد، من هم پیش رفتم و سلام کردم، او در جواب گفت: سلام بر تو ای محمد، پسر عمت علی چگونه است؟ گفتم: مگر او را می شناسی؟ گفت:
و کیف لا اعرفه فان الله یتوفا کما بمشیته.
چگونه او را نشناسم که خداوند وفات شما را به مشیت خویش انجام میدهد.
( محب طبری در ذخائر العقبی ص64 _ خطیب خوارزمی حنفی در کتاب مقتل الحسین ج1 ص40 _ صفوری در نزهة المجالس ج2 ص166 )

 

132- انس بن مالک نقل میکند که پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
لیلة اسری بی الی السماء فاذا انا بملک جالس علی منبر من نور و الملائکة تحدق به.
شب معراج ملکی را بر منبری از نور مشاهده کردم که ملائکه اطراف آنرا گرفته بودند. از جبرئیل پرسیم که او کیست؟ گفت: به او نزدیک شو و بر او سلام کن. پیش رفتم و به او سلام کردم، ناگهان برادر و پسر عمویم علی بن ابیطالب را دیدم که پیش من آنجاست. گفتم: ای جبرئیل، علی پیش از ما به آسمان چهارم آمده است؟ گفت: 
یا محمد لا و لکن الملائکة شکت من حُبها لعلی فخلق الله هذا الملک من نور علی فالملائکة تزوره فی کل لیلة جمعة و یوها سبعین الف مرة ویسبحون ویقدسونه ویهدون ثوابه لمحبی علی.
ای محمد نه، ملائکه به خاطر محبت زیادی که به علی داشتند و در عین حال به او دسترسی نداشتند به خدا شکایت بردند، خداوند هم این ملک را از نور علی و به قیافه او آفرید که هر شب و روز جمعه هفتاد هزار مرتبه همه ملائکه به دیدار او می آیند و به تسبیح و تقدیس خدا می پردازند و ثوابش را به دوستداران علی هدیه می کنند.
( گنجی شافعی در کفایةالطالب ص50 و ص51 نقل نموده است)

133- عبدالله بن عمر نقل میکند که از پیامبر اکرم (ص) سئوال شد " شب معراج، خداوند با چه زبانی با تو سخت گفت؟ " پیامبر (ص) فرمودند:
خاطبنی بلغة علی بن ابیطالب.
خداوند با صدای علی با من سخن گفت.
بطوری که گفتم: خدایا این توئی یا صدای علی است؟ خداوند بمن الهام نمود:
یا محمد انا شیءکالاشیاء لا اقاس بالناس و لا اوصف بالاشباه خلقتک من نوری و خلقت علیا من نورک فاطلعت علی سرائر قلبک فلم  اجد الی قلبک احب من علی بن ابیطالب فخاطبتک بلسانه کما یطمئن قلبک.
ای محمد من شیئ هستم نه همچون اشیاء و با مردم سنجیده نمی شوم و توصیف به مانندها نمی شوم، تو را از نور خودم و علی را از نور تو آفریدم و بر اعماق دل تو آگاهی یافتم و دیدم کسی را بیشتر از علی دوست نداری و به این خاطر با زبان علی با تو سخن گفتم، تا قلب آرامش و اطمینان یابد.
( خطیب خوارزمی در مناقب ص47 فصل 6 و در مقتل الحسین ج1 ص42 نقل نموده است )

 

134- انس بن مالک میگوید پیامبر اکرم(ص) را در خواب دیدم،به من فرمودند:
ما حملک علی الا تؤدی ما سمعت منی فی علی بن ابیطالب حتی أدرکتک العقوبة و لو لا استغفار علی بن ابیطالب لک ما شممت رائحة الجنة ابدا ولکن انشر فی بقیة عمرک ان اولیاء علی و ذریته و محبیهم السابقون الاولون الی الجنة و هم جیران الله و جیران اولیاء الله حمزة و جعفر و الحسن و الحسین و اما علی فهو الصدیق الاکبر لا یخشی یوم القیمة من یحبه.
چرا به آنچه از من درباره علی شنیده  بودی عمل نکردی تا کیفر خدا بتو رسید؟ و اگر استغفار علی نباشد بوی بهشت بتو نخواهد رسید ولی بقیه عمرت سعی کن این مطلب را در بین مردم منتشر سازی که: دوستداران علی و خاندان او در بهشت سبقت گرفتگان به بهشت هستند و با خداوند چون حمزه و جعفر و حسن (ع) حسین (ع) همجوار هستند و علی صدیق اکبر است که هر کس او را دوست داشته باشد از روز قیامت وحشتی ندارد. [ توضیح کیفر خدا که به انس بن مالک رسیده بود مرض پیسی بود ]
( خطیب خوارزمی در مناقب ص47 و در مقتل الحسین ج1 ص40 نقل نموده است )

 

135- مالک بن حمامه نقل میکند: روزی رسول خدا (ص) در حالی که لبخند و تبسم بر چهره داشتند بیرون آمدند، عبدالرحمن بن عوف پرسید: ای رسول خدا (ص) پدر و مادرم فدایت چه چیژِ باعث خوشحالی تو شده است؟ فرمود:
بشارة اتتنی من عندالله فی ابن عمی و ابنتی ان الله تعالی لما زوج فاطمة امر رضوان فهز شجرة طوبی فحملت رقاقاً ( یعنی بذلک صکاکا ) بعدد محبینا اهل البیت ثم انشأ من تحتها ملائکة من نور فاخذ کل ملک رقاقا اذا استوت القیمة باهلها هاجت الملائکة و الخلائق فلا یلقون محبا محضا لنا اهل البیت الا اعطوه رقا فیه براءة من النار فنثار اخی و ابن عمی و ابنتی فکاک رقاب نساء و رجال من امتی من النار.
درباره پسر عمویم علی و دخترم فاطمه مژده ای از سوی خدا به من رسیده است، وقتی خداوند فاطمه (س) را به ازدواج علی درآورد به « رضوان » دربان بهشت امر کرد درخت طوبی را تکان دهد، از تکان او به عدد دوستداران ما اهل بیت برگ های در آن درخت سبز شد، آنگاه از زیر آن درخت فرشتگانی از نور ایجاد نمود که هر ملکی برگی از درخت جدا کرد، پس هنگامی که قیامت برپا شود، آن ملائک در میان خلق می گردند پس هیچ یک از دوستداران خا لص ما اهل بیت را نمی یابند مگر اینکه یک برگ که ضمانت دوری از آتش باشد به او خواهند داد، پس پاداش خدا به پسر عمو و برادرم علی و دخترم فاطمه، این است که خداوند دوستدارانشان را که از زنان و مردان امت من هستند از آتش جهنم نجات می دهد.
( صفوری درنزهة المجالس ج2 ص182 _ خوارزمی در مناقب ص279 و در مقتل الحسین ج1 ص60 _ ابن صباغ مالکی در فصول المهمه _ سید شهاب الدین شافعی در رشفة الصادی _ ابن حجر هیثمی در الصواعق المحرقه ص109 نقل نموده اند )

 

136- زمخشری در کشاف به نقل از پیامبر اکرم (ص) آورده است که فرمودند:
من مات علی حب آل محمد مات شهیدا الا و من مات علی حب آل محمد مات مغفورا له و من مات علی حب آل محمد مات تائبا الا و من مات علی حب آل محمد مات مؤمنا و من مات علی حب آل محمد بشره ملک الموت بالجنة ثم منکر و نکیر الا و من مات علی حب آل محمد یزف الی الجنة کما تزف العروس الی بیت زوجها الا و من مات علی حب آل محمد فتح فی قبره بابان من الجنة الا و من مات علی حب آل محمد مات علی السنة و الجماعة الا و من مات علی بغض آل محمد جاء یوم القیمة مکتوبا بین عینیه آیس من رحمةالله الا و من مات علی بغض آل محمد مات کافرا الا و من مات علی بغض آل محمد لم یشم رائحة الجنة.
هر کس با محبت و دوستی آل محمد بمیرد، شهید مرده است، آگاه باشید هر کس با محبت آل محمد بمیرد، آمرزیده مرده است، آگاه باشید هر کس با محبت آل محمد بمیرد، در حال توبه مرده است، آگاه باشید هر کس با محبت آل محمد بمیرد، مؤمن مرده است، آگاه باشید با محبت آل محمد بمیرد ملک الموت و نکیر و منکر او را مژده بهشت میدهند، آگاه باشید هر کس با محبت و دوستی آل محمد بمیرد، او را مانند بردن عروس به خانه شوهر، به بهشت وارد می کنند، آگاه باشید هر کس با محبت آل محمد بمیرد، در قبر او دو در به بهشت باز می شود، آگاه باشید هر کس با محبت آل محمد بمیرد، بر اساس سنت نبوی و جماعت مسلمین مرده است، آگاه باشید هر کس با خصومت و دشمنی آل محمد بمیرد، روز قیامت بر پیشانیش نوشته می شود که از رحمت خدا نا امید است، آگاه باشید هر کس با خصومت و دشمنی آل محمد بمیرد، کافر مرده است، آگاه باشید هر کس با خصومت و دشمنی آل محمد بمیرد، بوی بهشت به مشامش نمی رسد.
(در مناقب ابن طلحه معروف به مطالب السئول در مناقب آل الرسول ص 3و 4 نقل کرده است _ خوارزمی در مناقب ص35   محب طبری در ذخائر العقبی ص26 _ سید الشهاب الدین شافعی در رشفةالصادی ص16 _ ابن حجر هیثمی در الصواعق المحرقه ص 87 _ امام ثعلبی در تفسیر آیه مودت در تفسیر کبیر خود _ زمخشری در کشاف نقل کرده اند.)

 

137- رسول خدا (ص) فرمودند:
بار خدایا دوست بدار هر که علی (ع) را دوست داشت و دشمن بدار هر که علی (ع) را دشمن داشت.
( حاکم در مستدرک جزء3 ص109 به نقل از زید بن ارقم آورده و این حدیث طبق شرط شیخین صحیح است _ ذهبی در تلخیص نقل نموده اند )

 

138- رسول خدا (ص) می فرماید:
هر کس دوست می دارد که با من زندگی کند و مانند من بمیرد و در بهشت عدن که خدای من بوجود آورده است مسکن گزیند، باید پس از من علی را دوست بدارد و دوست او را نیز دوست بدارد و پس از من به اهل بیت من اقتدا کند زیرا آنان عترت من هستند و از گِل من سرشته شده و از علم و فهم برخوردارند وای به حال کسانیکه در میان مسلمانان باشند و فضائل این خانواده  را تکذیب کند و ارتباط آنان را با من قطع نمایند، خدا شفاعت مرا شامل حال آنان نکند.
(طبرانی در الکبیر _ رافعی در مسند از ابن عباس نقل کرده _ متقی هندی در کنز العما ل حدیث3819 جزء6 ص217 از مسند احمد بن حنبل نقل نموده _ حافظ ابو نعیم در حلیه _ علامه معتزله در ج2 ص450  شرح نهج البلاغه چاپ مصر و مانند همین در ص449 از احمد بن حنبل از مسند او در کتاب مناقب علی بن ابیطالب نقل نموده _ ابن حجر عسقلانی و بخاری در عمره حدیبیه در صحیح خود  حاکم در مستدرک ص128 جزء3  ابو نعیم در فضائل الصحابه در حدیث 2577 نقل کرده اند)

 

139- رسول خدا (ص) فرمودند:
یا علی تو در دنیا و آخرت آقایی، دوست تو دوست من و دوست من دوست خداست و دشمن تو دشمن من و دشمن من دشمن خداست، نفرین بر کسی که تو را پس از من دشمن بدارد.
(حاکم در مستدرک ج3 ص128 نقل کرده و طبق شرط شیخین صحیح است )

 

140- رسول خدا (ص) فرمودند:
خیر و سعادت برای کسی که تو را دوست بدارد و درباره تو یا علی راست بگوید و نفرین باد بر آنکس که تو را دشمن بدارد و درباره تو دروغ بگوید.
( حاکم در مستدرک ج3 ص135 نقل نموده است )

 

141- رسول خدا (ص) فرمودند:
ای جمعیت انصار آیا نمی خواهید من شما را بموضوعی راهنمائی کنم که اگر به او تمسک جستید هیچگاه گمراه نشوید، این علی (ع) است، بخاطر دوستی من او را دوست بدارید و بخاطر کرامت من به او اکرام نمائید، زیرا جبرئیل از طرف خدا مرا مأمور ساخته چنین جملاتی را به شما بگویم.
( طبرانی در الکبیر متقی هندی درحدیث2625 ج6 کنزالعما ل آورده _ ابن ابی الحدید معتزلی در ج2 شرح نهج البلاغه ص450 نقل کرده است )

 

142- رسول خدا (ص) فرمودند:
یا علی پس از من بزودی عذر ترا می خواهند و تو طبق دین من زندگی میکنی و طبق دستورات من از دنیا می روی، هر کس ترا دوست بدارد مرا دوست داشته و هر کس ترا دشمن بدارد مرا دشمن داشته است و بزودی ریشهای تو از خون سرت خضاب خواهد شد.
(حاکم درمستدرک ج3 ص147  ذهبی در تلخیص نقل نموده اند )

 

143- رسول خدا (ص) فرمودند:
ای ابی رافع بزودی جمعیتی پس از من به نبرد با علی (ع) می پردازند که واجب است برای خدا با آنها مبارزه کنی، هر کس نتوانست با دست بجنگد با زبان جنگ کند و هر کس نتوانست با زبان جنگ کند با قلم جنگ کند.
( طبرانی در الکبیر _ متقی هندی در کنزالعمال ج6 ص155 نقل نموده اند )

 

144- رسول خدا (ص) در غدیر خم در حجةالوداع به مردم فرمودند:
هر کس که من مولای اویم این علی مولای اوست، بار خدایا دوست بدار آنکه علی (ع) را دوست داشت و دشمن بدار آنکه علی (ع) را دشمن داشت.
( طبرانی در الکبیر _ ابن حجر در فصل5 باب1 کتاب الصواعق المحرقه ص25 _ امام واحدی در اسباب النزول از ابی سعید خدری _ حاکم در مستدرک خود در باب مناقب علی ج3 ص109 از زید بن ارقم طبق تشخیص شیخین نقل کرده است _ امام احمد بن حنبل در مسند ج4 ص373 به نقل از زید بن ارقم به نقل از عائشه دختر سعد نقل می کند)

 

145- رسول خدا (ص) در جنگ خیبر فرمودند:
فردا پرچم را بمردی خواهم داد که خدا و پیغمبرش او را دوست دارند و او نیز خدا و پیغمبرش را دوست دارد، او کسی است که همیشه حمله کننده است و هرگز فرار نمی کند.
( ابن صباغ مالکی در فصول المهمه ص21 _ سلیمان بلخی حنفی در ینابیع المودة ص48 _ محمد بن یوسف گنجی شافعی در کفایة الطالب ص98 _ محب طبری در ذخائر العقبی ص72 _ ابن اثیر در اسد الغابه ج4 ص28)

 

146- پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
جبریئل همراه با ورقی از برگ سبز نزد من آمد که در آن با خط سفید نوشته بود: دوستی و محبت علی بن ابیطالب بر مردم واجب است، این را از سوی من (یعنی از سوی خدا) به آنها ابلاغ کن.
(موفق بن احمد در مناقب ج1 ص39 _ خوارزمی در مقتل الحسین ص27 _ فردوس الاخبار نقل نموده اند)

 

147- ابی سالم روایت می كند كه: من از جابر بن عبدالله انصاری پرسیدم كه: آنچه تو را از رسول خدا (ص) فضایل علی بن ابیطالب (ع) معلوم شده بامن بیان كن جابر گفت: امیرالمؤمنین علی (ع) بعد از خیرالنّبییّن به موجب نصوص قرآنی و احادیث رسول خدا (ص) خیرالبشر است. گفتم: در حق آنان كه بغض و عداوت او را در دل داشتند چه می گویی؟ گفت: ایشان به تحقیق كافر شده اند و دشمن علی (ع) نیست مگر كافر.
( مودّات – ترمذی در المناقب المرتضویه ص 202 )

 

148- در موّدات به روایت رافع (خادم) رسول خدا (ص) مسطور است كه: هركس حق امیرالمؤمنین علی (ع) را نشناسد به درستی كه از این سه حال بیرون نیست: یا منافق است یا ولدالزّنا است و یا مادرش در حالت حیض حامله شده و او را بوجود آورده است.
( ترمذی در المناقب المرتضویه ص 202 )

 

149- در بحر المناقب مسطور است که: روزی رسول خدا (ص) رو به امیرالمؤمنین علی (ع) کرده و گریستند. علی (ع) پرسید: یا رسول الله موجب گریه چیست؟ آنحضرت در اثنای گریه فرمودند: گریه من از برای ضلالت امت است که بغض تو در سینه ایشان قرار گرفته اکنون ظاهر نمی گردانند مگر بعد از من که حقتعالی ایشان را لعنت کرده واین معنی را جبرئیل به من خبر داده است که این فرقه ضاله در حق تو ظلم میکنند وبا تو میجنگنند وبه تو و اولاد تو اهانت میکنند،و احوال اهل بیت تو بر این منوال خواهد بود تا مادامیکه یکی از اولاد تو بنام محمد حاکم و والی امت گردد.آنگاه امت من و سایر خلایق بر محبت آل تو جمع میگردند و دشمنان تو نگونسار می شوند و محبان تو شادمان گردند.در آن زمان شهرها متغییر و مردم اندک شوند و فرح و سرور در میان مردم حاصل گردد.پس آن سرور خوشحال شده، فرمودند:ای گروه مومنان،سعی وافر کنید که بغض علی و آتش در دل شما جای نگیرد و هر دو دست را بسوی آسمان بلندنموده فرمودند:خداوندا، آل علی آل منست.ببرازایشان رجس و پلیدی را و ایشان را پاک ساز و یارو یاور ایشان باش و خوارمکن ایشان راو منقطع مگردان نسل ایشان را تا قیامت و عزیز بدار به عزت خود وحق را با ایشان بدار هر کجا که باشند.
(ترمذی در المناقب المرتضویه ص 206-بحرالمناقب)

 

150- در بشایرالمصطفی به اسناد طویل از ائمه معصومین علیهم السلام منقول است كه: روزی رسول خدا (ص) خندان به خانه امیرالمؤمنین علی (ع) آمده فرمود: آمده ام كه ای برادر تو را بشارت دهم. بدان كه در این ساعت جبرئیل امین این پیام را از ربّ العالمین آورد كه حق سبحانه می فرماید: ای محّمد بشارت بده علی را كه دوستان تو – مطیع و عاصی – از اهل بهشتند. بعد از استماع این مژده امیرالمؤمنین علی (ع) به خوشوقتی تمام شُكر بجا آورده و گفت: خداوندا، گواه باش كه من نیمی از نیكویی های خود را به محبّان علی (ع) بخشیدم. پس سیدة النساء فاطمه الزهرا (س) فرمود: خداوندا من نیز نیمی از حسنات و نیكی های خود را به محبّان علی (ع) بخشیدم. بعد از آن امامین هُمامین حسن (ع) حسین (ع) حق سبحانه را گواه گرفته و فرمودند: خداوندا گواه باش كه ما نیز نیمی از حسنات خود را به دوستان علی (ع) بخشیدم.
پس جبرئیل آمده عرضه داشت: ای محمّد حق سبحانه به تو و اهل بیت تو سلام می رساند و می فرماید: شما از من كریم تر نیستید به درستی كه آمرزیدم جمیع گناهان دوستان علی (ع) را و ایشان را روزی گردانیدم بهشت و نعمتهای او را با دیدار خودم.
( ترمذی در المناقب المرتضویه ص 206 – بشائر المصطفی )

 

151- جابر بن عبدالله انصاری روایت میكند كه رسول خدا (ص) فرمودند: چون خداوند تبارك و تعالی آسمان و زمین را خلق فرمود،‌نبّوت من و ولایت علی بن ابیطالب (ع) را بر ایشان عرضه كرد. آسمان و زمین هر دو قبول نمودند وامر دین به هر دوی ما تفویض یافت. پس صاحب سعادت كسی است كه بوسیله ما سعید گردد و شقی كسی است كه به سبب عدم متابعت ما به شقاوت مبتلا گردد. ( حبیب السیّر ج دوم – ابوالمؤید خوارزمی در المناقب – ترمذی در المناقب المرتضویه ص 210 )

 

152- در مناقب خطیب از انس بن مالک منقول است که: شبی رسول خدا (ص) را در خواب دیدم در حالی که به شدت غضبناک بودند، رو به من کرده فرمودند: ای انس، چه چیز ترا بر آن داشت که آنچه از من در فضل و کمال علی (ع) شنیدی کتمان نمودی و اداء نکردی؟ تا آخرالامر به مرض و عقوبت برص مبتلا شدی و اگر استغفار علی (ع) تدارک تقصیرات تو نمی کرد هر آینه که رایحه جنت را نمی شنیدی. اکنون در باقی عُمر آشکار کن این خبر را که موالیان علی (ع) و آل او، پیشروان و سابقانند به سوی جنّت و همسایه های حسن (ع) و حسین (ع) و حمزه و جعفر هستند و علی (ع) صدیق اکبر است. هر کس که او را دوست بدارد، به او بشارت بده که خاتم الانبیاء می گوید: مترس از هول و وحشت روز قیامت.
( خطیب در مناقب – المناقب المرتضویه ص 220)

 

153- روزی سیّد کاینات رسول گرامی اسلام (ص) پنج مرتبه سجده فرمودند. اصحاب از جهت سجده ها سؤال نمودند، حضرتش فرمودند: جبرئیل نازل شد و گفت: به درستی که خداوند متعال علی (ع) را دوست میدارد، سجده کردم. گفت: فاطمه (س) را دوست میدارد، باز سجده کردم. گفت: حسنین (ع) را دوست میدارد، دیگر بار سجده کردم. گفت: دوستان ایشان را دوست میدارد، دوباره سجده کردم. گفت: خداوند دوست دوست ایشان را دوست میدارد، باز سجده نمودم.
(کنزالعباد- هدایة السّعداء – ترمذی در المناقب المرتضویه ص 162 )

 

154- انس بن مالک روایت میکند که: چون عبدالله عباس به حالت نزع رسید، گفت: بار خدایا، تقرّب می خواهم به سوی تو به دوستی علی بن ابیطالب (ع).
(امام احمد بن حنبل درمُسند – صحاح ستّه – ترمذی در المناقب المرتضویه ص 163)

_____________________________________________________________________________________

نوشته شده در تاریخ جمعه شانزدهم مرداد 1388    | توسط: شیعیان منتقم آل محمد    | طبقه بندی: حب و بغض،     | نظرات()