پاسخ :

دانشمندان مسلمان در باره این كه پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله وسلم چگونه از دنیا رفت ، دیدگاه‌های گوناگونی دارند ؛ بسیاری از علمای شیعه و سنی معتقدند كه آن حضرت را مسموم كردند و همین سم در بدن آن حضرت اثر كرده و او را به شهادت رسانده است .

حاكم نیشابوری عالم معروف اهل سنت در كتاب معتبر المستدرك علی الصحیحین می‌نویسد :

ثنا داود بن یزید الأودی قال سمعت الشعبی یقول والله لقد سم رسول الله صلى الله علیه وآله وسم أبو بكر الصدیق وقتل عمر بن الخطاب صبرا وقتل عثمان بن عفان صبرا وقتل علی بن أبی طالب صبرا وسم الحسن بن علی وقتل الحسین ابن علی صبرا رضی الله عنهم فما نرجو بعدهم .

المستدرك - الحاكم النیسابوری - ج 3 - ص 59 .

داود بن یزید گوید كه از شعبی شنیدم كه می گفت : به خدا قسم رسول خدا وابوبکر با سمّ کشته شدندو عمر و عثمان و علی بن ابیطالب با شمشیر کشته شدندو حسن بن علی با سم و حسین بن علی با شمشیر کشته شد .

و نیز ابن كثیر دمشقی سلفی كه امروزه وهابیت برای سخن او ارزش ویژه‌ای قائل هستند به نقل از بیهقی می‌نویسد :

عن عبد الله بن مسعود ، قال : لئن أحلف تسعا أن رسول الله صلى الله علیه وسلم قتل قتلا أحب إلى من أن أحلف واحدة أنه لم یقتل ، وذلك أن الله اتخذه نبیا واتخذه شهیدا .

السیرة النبویة - ابن كثیر - ج 4 - ص 449 – 450 .

از عبدالله بن مسعود روایت کرده است که می‌ گفت : اگر۹ بار قسم بخورم که رسول خدا کشته شده اشت برایم محبوب‌تر است از این که یک بار قسمبخورم که او کشته نشده است ؛ زیراخداوند او را پیامبرو شهید قرار داده است .

و از علمای شیعه ، مرحوم شیخ طوسی در كتاب تهذیب الأحكام می‌نویسد :

محمد بن عبد الله... وقبض بالمدینة مسموما یوم الاثنین للیلتین بقیتا من صفر سنة عشرة من الهجرة .

تهذیب الأحكام - الشیخ الطوسی - ج 6 - ص 2 .

محمد بن عبد الله (صلی الله علیه وآله وسلم ) ... در روز دوشنبه 28 صفر سال دهم هجری در حالی از دنیا رفت كه مسموم شده بود .

و نیز مرحوم علامه حلی در كتاب المنتهی می‌نویسد :

محمد بن عبد الله ... وقبض بالمدینة مسموما یوم الاثنین للیلتین بقینا من صفر سنة عشرین من الهجرة .

منتهى المطلب (ط.ق) - العلامة الحلی - ج 2 - ص 887 .

اما این كه چه كسی و در چه زمانی آن حضرت را سمّ داده است ، همانند بسیار دیگر از زوایای زندگی آن حضرت برای ما روشن نیست .

محمد بن اسماعیل بخاری در صحیحش می‌نویسد :

قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهَا كَانَ النَّبِیُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَقُولُ فِی مَرَضِهِ الَّذِی مَاتَ فِیهِ یَا عَائِشَةُ مَا أَزَالُ أَجِدُ أَلَمَ الطَّعَامِ الَّذِی أَكَلْتُ بِخَیْبَرَ فَهَذَا أَوَانُ وَجَدْتُ انْقِطَاعَ أَبْهَرِی مِنْ ذَلِكَ السُّمِّ .

صحیح البخاری - البخاری - ج 5 - ص 137 .

عایشه گفته است كه رسول خدا در مریضی خود ( كه در آن از دنیا رفتند) می‌فرمودند تا كنون درد غذایی را كه در خیبر خوردم احساس می‌كردم و الآن زمانی است كه احساس كردم شریان‌های قلبم از آن پاره شده است .

شاید برخی بگویند كه چنین مطلبی بعید به نظر می‌رسد كه سمی بعد از چهار سال اثر كند ، ضمن این كه پیامبر اسلام قبل از خوردن آن سم در جنگ خیبر از مسموم بودن گوشت گوسفند آگاه شد و از خوردن دست كشید ؛ چنانچه ابن كثیر دمشقی می‌نویسد :

وفی صحیح البخاری عن ابن مسعود قال : لقد كنا نسمع تسبیح الطعام وهو یؤكل - یعنی بین یدی النبی صلى الله علیه وسلم - وكلمه ذراع الشاة المسمومة ، وأعلمه بما فیه من السم .

البدایة والنهایة - ابن كثیر - ج 6 - ص 317 – 318 .

در صحیح بخاری از ابن مسعود نقل شده است كه می‌گفت : "ما صدای تسبیح گفتن غذا را هنگامی كه رسول خدا از آن تناول می‌فرمود ، می‌شنیدیم" . یعنی در جلوی پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم . و گوشت سردست مسموم با حضرت سخن گفت و ایشان از سمی بودن خود مطلع كرد .

در نتیجه این كه چه كسی پیامبر را سمّ داده و این سمّ در چه زمانی بوده است ، برای ما به صورت دقیق روشن نیست .

و از طرف دیگر می بینیم كه محمد بن اسماعیل بخاری و مسلم و بسیاری دیگر از بزرگان اهل سنت نوشته‌اند :

قَالَتْ عَائِشَةُ لَدَدْنَاهُ فِی مَرَضِهِ فَجَعَلَ یُشِیرُ إِلَیْنَا أَنْ لَا تَلُدُّونِی فَقُلْنَا كَرَاهِیَةُ الْمَرِیضِ لِلدَّوَاءِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِی قُلْنَا كَرَاهِیَةَ الْمَرِیضِ لِلدَّوَاءِ فَقَالَ لَا یَبْقَى أَحَدٌ فِی الْبَیْتِ إِلَّا لُدَّ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَّا الْعَبَّاسَ فَإِنَّهُ لَمْ یَشْهَدْكُمْ .

صحیح البخاری - البخاری ج 8 - ص 40، ح 6886 ، ج 5 - ص 143 و ج 7 - ص 17 و و صحیح مسلم - مسلم النیسابوری - ج 7 - ص 24 و مسند احمد - الإمام احمد بن حنبل - ج 6 - ص 53 و تاریخ الطبری - الطبری - ج 2 - ص 437 و...

عایشه گفته است در دهان رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم در زمان مریضی ایشان به زور دوا ریختیم ، پس با اشاره به ما فهماندند كه به من دوا نخورانید ،‌ ما با خود گفتیم این از آن جهت است كه مریض از دوا بدش می‌آید و وقتی حضرت بهتر شد ، فرمودند : آیا من شما را از این كه به من دوا بخورانید نهی نكردم ؟ پس فرمودند : باید در دهان هر كسی كه در این خانه است ،‌ در جلوی چشم من دوا ریخته شود ؛ غیر از عباس كه او شاهد ماجرا نبوده است .

نكته جالب توجه این است كه بخاری این حدیث را در كتاب دیات ، باب قصاص نقل كرده است

ابن حجر عسقلانی در شرح این روایت می‌نویسد :

( قوله لددناه ) أی جعلنا فی جانب فمه دواه بغیر اختیاره وهذا هو اللدود .

این كه گفته : «لددنا» یعنی این كه ما در دهان آن حضرت بدون این كه اختیاری داشته باشد (بازور) دوا ریختیم

در این جا چند سؤال از برادران اهل سنت داریم كه امید است پاسخ بدهند:

1 - چرا عایشه و كسانی كه در آن‌جا حضور داشتند ، حرف پیامبر را گوش نكردند و علی رغم نهی آن حضرت ، دارو را به زور در حلق آن حضرت ریختند ؟ مگر نه این كه قرآن كریم می‌فرماید :

وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا . الحشر / 7 .

هر دستورى كه رسول به شما داد اطاعت كنید و از هر گناهى نهیتان كرد آن را ترك كنید ، و از خدا بترسید كه خدا عقابى سخت دارد .

2 - چرا عایشه پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله وسلم را با دیگر مریض‌ها یكسان می‌بیند ؟ مگر نه این كه خداوند می فرماید :

وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الهَْوَى‏ . إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ یُوحَى‏ . النجم / 3 و 4 .

هرگز از روى هوى و هوس سخن نمى‏گوید و آنچه مى‏گوید چیزی جز وحیى كه به وى مى‏شود نیست .

چرا فكر كرد كه هر مریضی حتی پیامبر خوردن دوا را دوست ندارد ؟ نكند خدای نخواسته چیز دیگری به جای دوا به پیامبر خورانده باشند ؟

آیا پیامبر اسلام به اندازه اطرافیان درك نمی كرد كه چه چیزی برای او خوب است و چه چیزی بد ؟ یا این كه اطرافیان می‌خواستند با انجام این عمل ، همان سخن افرادی را تكرار كنند كه به هنگام درخواست قلم و كاغذ به پیامبر گرامی (ص) نسبت هذیان دادند ؟

و از همه عجیب‌تر این است كه نقل كرده‌اند : پیامبر اسلام بعد از این كه به هوش آمد ، دستور داد به همه آن‌ها كه به زور به حضرت دوا داده بودند ، از همان دوا بخورانند غیر از عمویش عباس ! چرا پیامبر اسلام همه را مجازات می‌كند ؟ مگر قرآن كریم نفرموده :

وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏ . الأنعام / 164 و الأسراء /15 و فاطر 18 و الزمر / 7 .

هیچ گنهكارى بار گناه دیگرى را بر دوش نمى‏كشد .

بااین تفصیل باید برای مظلومیت آقا رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم بیشاز همه اشك ریخت كه در میان امت خود بیش از همه مظلوم بوده است.

_____________________________________________________________________________________

نوشته شده در تاریخ شنبه بیست و یکم شهریور 1388    | توسط: شیعیان منتقم آل محمد    | طبقه بندی: سوالات شیعه، حب و بغض،     | نظرات()