heydariyoun.mihanblog.com
مهم تر از همه احادیث حدیث الدار است از جهت آن که اولین روزی که خاتم الانبیاء(ص) نبوت خود را ظاهر ساخت به خلافت علی(ع) هم صراحت فرمود.
چنانچه امام احمد بن حنبل (رئیس الحنابله در ص 111 و 159 و 333 از جزء اول مسند و امام ثعلبی در تفسیر آیه
انذار و صدر الائمه موفق بن احمد خوارزمی در مناقب و محمد بن جریر طبری در تفسیر آیه و در ص 217 جزء دوم تاریخ الامم و الملوک به طریق مختلف و ابن ابی الحدید معتزلی در ص 263 و 281 جلد سیم شرح نهج البلاغه نقلا از نقض العثمانیه ابو جعفر اسکافی و ابن اثیر در ص 22 جزء دوم کامل مرسلا و حافظ ابو نعیم در حلیه الاولیاء و حمیدی در جمع بین الصحیحین و بیهقی در سنن و دلائل و ابوالفداء در ص 116 جزء اول تاریخ خود و حلبی در ص 381 جزء اول سیره الحلبیه و امام ابو عبدالرحمن نسائی در ص 6 حدیث 65 خصائص العلوی و حام ابوعبدالله در ص 132 جزء سیم مستدرک و شیخ سلیمان بلخی حنفی در باب 31 ینابیع الموده از مسند امام احمد و تفسیر ثعلبی و محمد بن یوسف گنجی شافعی در باب 51 کفایت الطالب و دیگران از اکابر علماء شما به مختصر کم و زیادی در الفاظ و عبارات نقل نموده اند زمانی که نازل شد آیه 214 سوره 26 (شعراء) و انذر عشیرتک الاقربین رسول اکرم(ص) چهل نفر از اشراف و رجال بزرگ و خویشاوندان خود را از قریش دعوت نمود در منزل عم اکرمش جناب ابوطالب و برای آنها یک ران گوسفند و قدری نان و صاعی از شیر غذا حاضر نمود حضرات خندیدند و گفتند محمد غذای یک نفر را حاضر نکرده (چون در میان آنها کسانی بودند که یک شتر بچه را تنها می خوردند) حضرت فرمودند کلو بسم الله بخورید به نام خداوند متعال پس از آنکه خوردند و سیر شدند به یکدیگر می گفتند "هذا ما سحرکم به الرجل" محمد به این غذا شما را سحر نمود.
آن گاه حضرت برخاست در میان آنها پس از مقدماتی فرمود: "ای فرزندان عبدالمطلب خدای تعالی مرا مبعوث فرمود بر عموم مردمان و بخصوص بر شما و من شما را دعوت می کنم به دو کلمه ای که بر زبان سبک و آسان است و در ترازوی اعمال سنگین و گران و شما به گفتن این دو کلمه بر عرب و عجم مالک شوید و ایشان شما را منقاد گردند و جمیع امم در تحت انقیاد شما درآیند و به این دو کلمه به بهشت روید واز دوزخ نجات یابید و آن دو کلمه گواهی دادن به وحدانیت خدا و رسالت من است پس هر کس مرا اجابت کند در این کار (یعنی اول کس باشد که مرا اجابت نماید) و معاونت من نماید او برادر من و وزیر و وارث و خلیفه من خواهد بود بعد از من."
و این جمله آخر را سه مرتبه تکرار نموده و در هر سه مرتبه احدی جواب نداد الا علی(ع) جواب داد انا انصرک و وزیرک یا نبی الله یعنی من شما را کمک و یاوری می نمایم ای پیغمبر خدا.
پس حضرت او را نوید خلافت داد و آب دهان مبارک در دهان او افکند و فرمود "ان هذا اخی و وصیی و خلیفتی فیکم" یعنی این علی وصی و خلیفه من است در میان شما. و در بعضی از آن کتاب ها است خطاب به خود علی نموده فرمود "انت وصیی و خلیفتی من بعدی" یعنی تو یا علی وصی و خلیفه من هستی بعد از من.
علاوه بر علمای اسلام از شیعه و سنی مورخین بیگانه از سایر ملل که تاریخ اسلام نوشته اند با نداشتن تعصب مذهبی (چه آنکه نه سنی بودند و نه شیعه) این مجلس مهمانی را نقل نموده اند که از جمله آنها مورخ و فیلسوف غرب (توماس کارلیل انگلیسی) بوده که در قرن هیجدهم مسیحی در اروپا شهرت جهانی داشته در کتاب مشهور خود که مصریها ترجمه به عربی نموده اند به نام (الابطال و عباده المبطوله) شرح مجلس مهمانی قریش را در منزل جناب ابیطالب داده تا آنجا که می نویسد بعد از خطابه پیغمبر علی از جا برخاست و ابراز ایمان نمود و آن مقام بزرگ خلافت نصیب او گردید.
و مسیوپول لهوژور فرانسوی معلم دارالفنون پاریس در رساله مختصری که در حالات حضرت خاتم النبینن(ص) نوشته و در سال 1884 مسیحی در پاریس چاپ شده و نیز جرجیس صال انگلیسی و هاشم نصرانی شامی در مقاله فی الاسلام از ص 83 تا 86 از نسخه مطبوعه سال 1891 با تعصب و مخالفتی که با اسلام و مسلمین داشند و مخصوصا مسترجان دیون پورت که مولف عالیقدر با انصاف بوده در ص 20 کتاب ذی قیمت خود (محمد و قرآن) با فکری روشن و قلبی پاک اقرار نمودند بر اینکه پیغمبر در اول نشر رسالت علی را برادر و وزیر و وصی و خلیفه خود قرار داد، علاوه بر این خبر شریف در بسیاری از امکنه و ازمنه اشاره به این معنی نموده از جمله:
1. امام احمد حنبل در مسند و می¬رسد علی همدانی شافعی در آخر مودت چهارم از موده القربی نقل می کنند که رسول اکرم(ص) به علی(ع) فرمود "یا علی انت تبرء ذمتی و انت خلیفتی علی امتی" یعنی یا علی تو بری می نمایی ذمه مرا و تو خلیفه منی بر امت من


2. امام احمد در مسند بطرق متعدده و الفاظ متفاوت و ابن مغازلی فقیه شافعی در مناقب و ثعالبی در تفسیر خود نقل می نمایند که رسول اکرم(ص) فرمود به علی(ع) "تو برادر و وصی و خلیفه و اداء کننده دین منی"
3. ابوالقاسم حسین بن محمد(راغب اصفهانی) در 213 جلد دوم محاضرات الادباء و محاورات الشعراء و البلغاء (چاپ مطبعه عامره شرفیه سید حسین افندی 1326 قمری) از انس بن مالک نقل نموده که رسول اکرم(ص) فرمود "به درستی که دوست من و وزیر و خلیفه من و بهتر کسی که بعد از خود به جا می گذارم که دین مرا ادا و وعده مرا وفا می نماید علی بن ابی طالب(ع) می¬باشد."
4. و.......
متاسفانه ما درک زمان خاتم الانبیاء را ننموده ایم ولی امروز که می خواهیم راه حق را پیدا کنیم ناچاریم با توجه به آیات قرآن و اخبار صحیحه صریحه متفق علیه فریقین قضاوت کنیم و قطعا هرکس محبوب خداوند بوده و با دلائل آیات قرآن مجید و اخبار متکاثره متواتره¬ای که رسول اکرم(ص) در زمان خود تقدم علمی و فضلی به او داده و اورا افضل و برتر از همه امت معرفی فرموده ما هم حقا پیروی و اطاعت از او می نماییم.
صراحت در لفظ خلافت و ولایت و وصایت در کتب معتبره اهل سنت بسیار آمده علاوه از آنها چون علی(ع) مجموعه خصائص و فضائل است که با پیغمبر خاتم در تمام خصائص به استثناء نبوت خاصه شرکت داشته و افضل از تمام امت بوده و طبق آیات قرآنیه و خبرهای بسیار احدی از آحاد بشر بعشری از اعشار بلکه هزار یک از فضائل و کمالات آن بزرگوار نمی رسد.
چنانچه خطیب خوارزمی در مناقب از جمهور نقلا از ابن عباس و محمد بن یوسف گنجی شافعی در کفایت الطالب و سبط ابن جوزی در تذکره و ابن صباغ مالکی در فصول المهمه و سلیمان بلخی حنفی در ینابیع الموده و میرسیدعلی همدانی در مودت پنجم از موده القربی از خلیفه ثانی عمر بن الخطاب نقل نموده که همگی از رسول اکرم(ص) به مختصر پس و پیش در الفاظ که فرمود "اگر درختان قلم گردند و دریا مرکب و جنیان حساب کننده و آدمیان نویسنده نمی¬توانند شمار کنند فضایل علی بن ابیطالب را چه خوش گوید شاعر پارسی
کتاب فضل تو را آب بحر کافی نیست
که تر کنی سر انگشت و صفحه بشماری
فلذا آن حضرت اولی و احق به مقام خلافت و جانشینی رسول الله(ص) بوده است.

نوشته شده در تاریخ سه شنبه هفتم مهر 1388    | توسط: شیعیان منتقم آل محمد    | طبقه بندی: سوالات شیعه، حب و بغض، احادیث امیرالمؤمنین علی(ع)،     | نظرات()