لعن خلفای سه‌گانه و ثواب لعن کننده و لعن جماعتی که مستحق و سزاوار لعنت‌اند

اولئک یلعنهم الله و یلعنهم اللاعنون[1]

اولئک علیهم لعنه الله و الملئکه و الناس اجمعین[2]

و لعنت در این دو آیه اگر چه به صورت اخبار واقع شده و لیکن مراد از آن امر است چنان که در آیه کریمه والمطلقات یتربصن بانفسهم ثلاثه قروء [3] که مراد امر است نه اخبار، و شک نیست که چون مکلف به مقتضای امر معبود خود عمل ولعنت نماید مستحق ثواب گردد.

ز اعدای دین گر تبرا کنی                                         اقامت به فردوس اعلی کنی

 

٭نیز حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله لعنت کرد بر ابوسفیان، و همچنین سید اوصیاء لعنت بر معاویه و عمروبن عاص و ابوموسی اشعری و ابو اعور سلمی کرده، و در دعای صنمی قریش  که منسوب است به حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام)، لعن آن سه مدبر که سرور کفار قریشند ذکر شده. پس اگر لعن موجب ثواب نمی بود و حسنه بر آن مترتب نمی شد، سرور انبیاء و سید اوصیاء به آن اشتغال نمی فرمودند، و در دعای صنمی قریش که کلام معجزه نظام آن حضرت است فرموده: اللهم العن صنمی قریش و جبتیها و طاغوتیها [4] مراد از صنمی قریش ابابکر و عمر است، و مراد از جبتیها و طاغوتیها دو دختر بد اختر سگ پدر ایشان که عایشه و حفصه است.

٭نیز عبارت است از حمزه نیشابوری از حضرت امام زین العابدین (علیه السلام) که هر که لعن کند جبت و طاغوت (ابوبکر و عمر) را در هر بامداد یک مرتبه بنویسد الله تعالی در نامه اعمال او هفتاد هزار هزار (هفتاد میلیون) حسنه و محو کند از نامه اعمال او هفتاد هزار هزار(هفتاد میلیون) سیئه و بلند گرداند از برای او هفتاد هزار هزار(هفتاد میلیون) درجه.

راوی گوید این حدیث را در خدمت امام باقر (علیه السلام) ذکر کردم، آن حضرت فرمودند که روا می کند الله تعالی هفتاد هزار هزار(هفتاد میلیون) حاجت.

پس چون آن حضرت در گذشت در خدمت امام جعفر صادق (علیه السلام) گفتم که از پدر و جد تو چنین و چنین شنیدم، حضرت فرمودند که می خواهی ثواب لعن بر جبت و طاغوت را برای تو زیاده کنم؟ گفتم بلی فدای تو گردم.

فرمودند: هر که لعن کند جبت و طاغوت (ابوبکر وعمر) را هر بامداد یک مرتبه نمی نویسد خدای تعالی بر او گناهی تا شام، و هر که لعن کند جبت و طاغوت را شام یک مرتبه نمی نویسد خدای تعالی بر او گناهی تا صبح، و مراد از جبت و طاغوت ابابکر و عمرند[5]



[1] - سوره بقره آیه 159.

[2] - سوره بقره 161.

[3] - سوره بقره آیه 228.

[4] - صحیفه علویه جامعه، ص 485 مصباح کفعمی ص 732.

[5] - قریب به مضمون: شفا الصدور ج 2 ص 379.

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه نهم اردیبهشت 1389    | توسط: شیعیان منتقم آل محمد    | طبقه بندی: دستور به سب و لعن ابوبكر و عمر و... لعنه الله علیهم، حب و بغض، ابوبكر و عمر لعنت الله علیهم،     | نظرات()