کل یوم عاشورا و کلّ ارضٍ کربلا!!

برخی سخن فوق را بدون مدرک و مأخذ از زبان امام صادق(ع) نقل می‏کنند.1 ما نتوانسته‏ایم برای این جمله بسیار مشهور، مأخذ و مدرکی بیابیم، بلکه احادیث و راویتهای چندی را در متون مستند و معتبر دیدیم که با این سخن، تعارض و تضادی آشکارا دارند. در اینجا چند نمونه از آنها را نقل می‏کنیم:
1 .
شیخ صدوق با آوردن اسناد و به نقل از مشایخ روایتی خویش روایت می‏کند که امام صادق(ع)، هم به نقل از پدرش امام محمدباقر(ع) و هم به نقل از پدر بزرگش امام زین‏العابدین(ع)، از امام حسن مجتبی(ع) روایت کرده است که آن حضرت در پیشگویی شهادت برادرش امام حسین(ع) به او گفت:

«لا یوم کیومک یا أبا عبدالله؛ ای ابا عبدالله!
هرگز روزی چون روز تو (عاشورا) نباشد».2

2 . شیخ صدوق در حدیث دیگری به سند خویش از امام سجاد(ع) نقل می‏کند که آن حضرت می‏فرمود:

«لا یوم کیوم الحسین(ع)؛ هرگز روزی مانند روز حسین (عاشورا) نباشد».3

3 . علامه حلی نیز به نقل از احمد بن یحیی بلاذری (متوفای 279ق)، صاحب کتاب انساب‏الاشراف، نقل می‏کند که عبدالله بن عمر هم می‏گفت:

«لا یوم کیوم قتل الحسین».

4.با این همه جای بسی شگفتی است که آن سخن ساختگی (کلّ یوم عاشورا و کلّ ارض کربلا) بدون دلیل و بی‏آنکه سند و مأخذی داشته باشد، همچنان پیوسته به امام صادق(ع) نسبت داده می‏شود و شبانه‏روز از رسانه‏های عمومی و در محافل مذهبی، تبلیغ و ترویج می‏گردد
و برخی حتی آن را با تفصیل بیشتری چنین نقل می‏کنند که:
کلّ یوم عاشورا، کلّ ارض کربلا، کلّ شهرٍ محرّم و کلّ فصل عزا.5
غافل از اینکه این سخن را
هرگز سندی و مدرکی، حتی به صورت مرسل و مقطوع یا ضعیف و سست هم نیست. چنان می‏نماید که این عبارت، شعار یا شعری از شاعری وابسته به حزبی جنگ طلب باشد.
معنا و مفهوم این شعار به
فرقه زیدیه یا کیسانیه و یا اسماعیلیه بیشتر برازنده است تا به مذهب عدل علوی، یا تشیع سبز حسنی و حسینی و سجادی. به نظر ما، این سخن نمی‏تواند با شیعه اثنا عشری و مذهب جعفری نسبتی داشته باشد. رئیس مذهب ما امام جعفر صادق(ع) است که بزرگ‏ترین شاخصه او همچون پدرش امام محمد باقر(ع) دانش و بحث و درس است.
اصولاً در مذهب جعفری و امامیه، امامت بیشتر به معنای
هدایت است و امام بیش از هر چیز با علم و دانشش شناخته می‏شود؛ برخلاف زیدیه که امام در میان آنها نخست با خون و شمشیر شناخته می‏شود و به اعتقاد آنان، نخستین شرط و مهم‏ترین امتیاز در امامت و امام، همانا قیام مسلحانه و «قائم بالسیف» بودنِ امام است.
پینوشت:
1. پیام عاشورا، عباس عزیزی، ص 28، از زبان امام صادق(ع) و بدون مأخذ و مستند نیز، ر.ک: فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، ص 371.
2. الأمالی، شیخ صدوق، ص 177. افزون بر شیخ صدوق، دیگر دانشوران شیعی نیز این حدیث را نقل کرده‏اند. ر.ک: مثیر الأحزان، ابن نمای حلّی، ص 23؛ الملهوف علی قتلی الطفوف، سید ابن طاووس، ص99 .
3. الأمالی، شیخ صدوق، ص 547.
4. نهج الحق و کشف الصدق، علامه حلّی، ص356.
5. به این ترتیب و لابد: کلّ قتل شهادة و کلّ امامٍ حسین

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1389    | توسط: شیعیان منتقم آل محمد    | طبقه بندی: رفع شبهات،     | نظرات()